حسّاس و بسيار بحرانى ) وارد كرد برتر از عبادت جن و انس است . ايثارگرى على ( ع ) در ليلة المبيت در آن شب كه جان خود را سپر براى حفظ جان پيامبر نمود ، فداكارىهاى او در جنگ خيبر آن جا كه ديگران هر چه كوشيدند كارى از پيش نبردند ، ايستادگى بىنظير او در جنگ احد در حسّاسترين لحظاتى كه لشكر اسلام متلاشى شده و پيامبر تنها مانده بود و مواقع حسّاس ديگرى در تاريخ اسلام چه در عصر پيامبر و چه بعد از او كه بازوهاى تواناى على ( ع ) و علم و دانش سرشار او براى حمايت اسلام به كار مىافتاد بر هيچ كس پوشيده نيست . در عصر خلفاى نخستين و سپس دوران تاريك بنى اميّه و عصر ظلمانى بنى عبّاس ، چراغهاى فروزانى كه محيط اسلام را روشن مىساخت و مسلمين را در برابر تهاجم فرهنگ بيگانه و احياى سنن جاهليّت حفظ مىكرد همان امامان اهل بيت بودند و اينها واقعيتهايى است كه بر هيچ محقّقى پوشيده نيست هر چند دشمنان اهل بيت سخت كوشيدند كه مردم را در مورد اين مسائل در بىخبرى نگه دارند . جالب اين كه امام در جملهء بالا مىفرمايد : نعمت وجود اهل بيت به طور مستمر و ابدى جارى است و منحصر به عصر و زمانى نبوده و نخواهد بود ، چرا كه آنچه از ثمرهء شجرهء مباركهء اسلام - امروز مىچينيم - گذشته از زحمات فوق العادهء پيامبر اسلام - محصول تلاشهاى عظيمى است كه اين باغبانان وحى براى آبيارى آن در هر عصر و زمانى به خرج داده‌اند . سپس به دو نكتهء ديگر اشاره مىفرمايد كه از نكتهء قبل سرچشمه گرفته است و آن اين كه : « اهل بيت اساس و شالودهء دين و ستون استوار بناى رفيع يقينند » ( هم اساس الدّين و عماد اليقين ) . آرى وحى در خانهء آنان نازل شده و در آغوش وحى پرورش يافته‌اند و آنچه را از معارف دين دارند از پيامبر گرفته‌اند و از آنجا كه اسلام راستين نزد آنهاست ،